Komu

Wiersz ten napisałam kilka dni po śmierci mojego najlepszego przyjaciela, powstały niedługo po nowym roku.

Komu

Komu już dawać tulące słowa?
Tak cicho chcę mówić je od nowa
Nie ma co świata z krańcem łączyć

Lecz cóż zrobić z myślami?

Nie mów mi o tym, jak bardzo

Chcesz myśleć o szkiełku

Które zbyt szybko się stłukło

Prysło, zgasło i zanikło

Nie mów mi o tym, jak bardzo

Myślimy o tej samej rzeczy

Która tak ponuro odeszła

Ku dali, wybrzeży i brzegom

Komu powiedzieć dobranoc miłe?

Tak nikło odlatujesz z szeptem

Nie ma marzeń z tej pamięci

Lecz cóż zrobić z myślami?