Sprzymierzeńcy Twoi

Czasem w życiu mam takie momenty, że zaczynam mieć natchnienie i piszę sama z siebie. Tak też było dziś rano. Wychodzę na zewnątrz z kartką papieru i piszę, i piszę, i piszę. Zapewniam, że wszystkie "błędnie" napisane wyrazy, na przykład: słyszę (kogo? co?) potwory, a w tym wypadku potworów. W innych wierszach w przyszłości będzie podobnie, uwielbiam tworzyć nowe słowa, gdy mam natchnienie.

 Sprzymierzeńcy Twoi

Czasem intryguje mnie on,

Gdy słyszę jego sprzymierzeńców, 

Wtedy spoglądam w dal

Tam, gdzie widzieć go już chyba nie będę, 

Ale nadal słyszę tych potworów, 

Co tak biernie za nim idą,

Minie trochę chwil i odejdzie. 

Ach, blasku chłodny z rana, 

Cóż ja żem Ci była winna?

Żeś mnie budził tak co rano! 

Sprzymierzeńcy Twoi nienawidzą!